το εσωτερικό της Σελήνης, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις

Μπορεί τελευταία να υπήρξαν διαδοχικές παρατηρήσεις και εκτιμήσεις για ύπαρξη στο φεγγάρι σημαντικών ποσοτήτων νερού σε μορφή πάγου, όμως μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη έρχεται να βάλει «πάγο» σε αυτή την υπερβολική αισιοδοξία, εκτιμώντας ότι τελικά το βραχώδες εσωτερικό της Σελήνης είναι πολύ ξερό για να έχει διακρατήσει νερό (ή ζωή σε αυτό).

Έτσι, ενώ δεν αμφισβητείται ότι στην επιφάνεια έχουν βρεθεί μέσα στους κρατήρες αποθέματα πάγων (αμφίβολης προέλευσης), αναβιώνει η επιστημονική «κόντρα» σχετικά με το αν και πόσο νερό υπάρχει κάτω από την επιφάνεια του φεγγαριού.

Η νέα έρευνα, υπό τον γεωχημικό Ζάκαρι Σαρπ του πανεπιστημίου του Νέο Μεξικό, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το BBC, το Νew Scientist και το Scientific American, ανέλυσε τα ισότοπα χλωρίου που περιέχονταν στα δείγματα των σεληνιακών βράχων, που έφεραν στη Γη οι αποστολές «Απόλλων» στις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70 και επιβεβαιώνει τις πρώτες εκτιμήσεις ότι το φεγγάρι κατά βάθος είναι και ήταν πάντα κατάξερο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα πετρώματα της Σελήνης δείχνουν πως υπήρχε ελάχιστο ή καθόλου υδρογόνο στον ωκεανό μάγματος που υπήρχε στη διάρκεια του σχηματισμού του δορυφόρου της Γης. Αυτό σημαίνει ότι η Σελήνη πάντα υπήρξε υπερβολικά ξερή για να έχει σημαντική ποσότητα νερού και να μπορεί να φιλοξενήσει ζωή.

Σύμφωνα με την κυρίαρχη θεωρία, ένα ουράνιο σώμα με το μέγεθος του Άρη συγκρούστηκε με τη νεαρή Γη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια και, ως συνέπεια, από τα κατάλοιπα της σύγκρουσης που εκτοξεύτηκαν στο διάστημα, σταδιακά σχηματίστηκε η Σελήνη, η οποία ψυχράνθηκε και στερεοποιήθηκε πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Πριν ψυχθεί, ένας καυτός ωκεανός μάγματος από λιωμένους βράχους υπήρχε στην επιφάνειά της.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν ένα ιδιαίτερα υδρόφιλο στοιχείο, το χλώριο, για να δουν αν υπήρχαν ενδείξεις ότι στα αρχέγονα σεληνιακά βράχια υπήρχε υδρογόνο -και όπου υπάρχει υδρογόνο, υπάρχει και νερό.

Συγκεκριμένα μελέτησαν την αναλογία των ισοτόπων του χλωρίου (χλώριο 37 προς χλώριο 35) για να δουν αν είναι ίδια με αυτή της Γης, τα αρχαία πετρώματα της οποίας περιείχαν στο εσωτερικό τους αρκετό νερό, το οποίο στη συνέχεια, μέσα από πολύπλοκες γεωφυσικές διαδικασίες, έγινε υδρατμοί και σιγά-σιγά, πέφτοντας στη Γη ως βροχή, αποτέλεσε τους πρώτους ωκεανούς του πλανήτη μας.

Όμως αποδείχτηκε ότι στην περίπτωση της Σελήνης δεν ίσχυε καθόλου το ίδιο, πράγμα που «σόκαρε» τους ερευνητές, όπως είπαν, και γι’ αυτό αναγκάστηκαν να συμπεράνουν ότι εξ αρχής οι σεληνιακοί βασάλτες του μάγματος (ηφαιστειακή λάβα) που κρυσταλλοποιήθηκαν όταν έπεσε η θερμοκρασία στη Σελήνη, δεν περιείχαν καθόλου νερό διαλυμένο στο εσωτερικό τους. Βρέθηκε ότι το σεληνιακό υδρογόνο (βασικός δείκτης για την ύπαρξη νερού) είναι 10.000 έως 100.000 φορές λιγότερο σε σχέση με το υδρογόνο της Γης. «Μιλάμε για πραγματική ξεραΐλα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Σαρπ.

Η νέα μελέτη περιπλέκει ξανά τα πράγματα σχετικά με το νερό του φεγγαριού. Όταν οι γεωλόγοι ανέλυσαν για πρώτη φορά τα δείγματα των αποστολών «Απόλλων», δεν είχαν βρει ίχνη νερού και θεώρησαν τη Σελήνη ξερή.

Όμως μετά το 2008 νέες επιστημονικές εκτιμήσεις των γεωλόγων (με σημαντικότερη το 2010 του Φράνσις ΜακΚάμπιν του αμερικανικού Ινστιτούτου Κάρνεγκι) ανέφεραν ότι ο δορυφόρος της Γης έχει τουλάχιστον 100 φορές περισσότερο νερό από ό,τι θεωρείτο. Κάτι ανάλογο έδειξαν και οι παρατηρήσεις του διαστημικών σκαφών (όπως του ινδικού «Τσαντραγιάαν-1») που εντόπισαν αποθέματα πάγου κοντά στο βόρειο πόλο της Σελήνης.

Ο επικεφαλής της νέας μελέτης δρ Σαρπ παραδέχτηκε ότι τα δικά του πορίσματα έρχονται σε σύγκρουση με τις προηγούμενες πρόσφατες επιστημονικές εκτιμήσεις, ενώ για τον σεληνιακό πάγο είπε ότι πιθανότατα προέρχεται από την πτώση παγωμένων κομητών πάνω στο φεγγάρι.

Πάντως, άλλοι συνάδελφοί του γεωχημικοί παραμένουν επιφυλακτικοί, όπως είπαν, κατά πόσο ο Σαρπ ερμηνεύει σωστά την αναλογία των ισοτόπων του χλωρίου στη Σελήνη ως δείκτη για την παντελή απουσία νερού.

πείραμα του CERN

Γιατί το αυριανό μεγαλεπήβολο πείραμα του CERN δεν θα "καταπιεί" τη Γη
Πηγή: ΑΠΕ 09/09/08-13:53




Αρχίζει αύριο το μεγαλύτερο πείραμα στον κόσμο, κάτω από το γαλλο-ελβετικά σύνορα, στον τεράστιο υπόγειο, μήκους 27 χλμ, Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Έρευνας Στοιχειωδών Σωματιδίων (CERN), που προσδοκάται ότι θα ρίξει φως στις συνθήκες γέννησης του σύμπαντος (αν αυτό όντως γεννήθηκε κάποτε!) και θα επιτρέψει την ανακάλυψη νέων σωματιδίων της ύλης. Και - παρεμπιπτόντως - αναμένεται να διαψεύσει τις φοβίες πολλών ότι θα φέρει το τέλος του κόσμου μέσα από την μαύρη τρύπα που μπορεί να δημιουργήσει. Πάντως, καλού-κακού, αν δεν έχετε επείγουσα δουλειά στη Γενεύη, μπορείτε να μείνετε σπίτι σας!

Ο Ρόμπερτ Αϊμάρ, ο Γάλλος φυσικός που είναι γενικός διευθυντής του CERN εδώ και πέντε χρόνια, πρόβλεψε ότι οι ανακαλύψεις που θα προκύψουν από το ιστορικό πείραμα, θα πυροδοτήσουν μελλοντικά σημαντικές εξελίξεις σε πολλούς τομείς της κοινωνίας. Οι επιστήμονες ανά τον κόσμο περιμένουν με αγωνία να δουν πράγματα που δεν ξέρουν αν υπάρχουν στη φύση (π.χ. άλλες διαστάσεις) ή έστω να επιβεβαιώσουν κεντρικές θεωρίες της φυσικής και της κοσμολογίας, για παράδειγμα ότι υπάρχει το σωματίδιο "μποζόνιο του Χιγκς", που υποτίθεται ότι έδωσε μάζα στην ύλη, ή ότι όντως υπάρχουν η σκοτεινή ύλη και η σκοτεινή ενέργεια. Ή, πάλι, το πείραμα μπορεί να ανατρέψει τις καθιερωμένες θεωρίες και το βασικό κοσμολογικό μοντέλο των φυσικών.

Το πείραμα ουσιαστικά θα επιχειρήσει να αναπαράγει τις συνθήκες που επικρατούσαν ένα απειροστό κλάσμα του δευτερολέπτου μετά το αρχικό "Μπινγκ Μπανγκ", το οποίο, πριν περίπου 13,7 δισ. χρόνια, άρχισε σταδιακά να δημιουργεί τα αστέρια, τους πλανήτες και τη Γη. Όχι άδικα, μερικοί παρομοιάζουν το πείραμα με την "Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων". Η έξαψη ειδικών και μη είναι τόσο διάχυτη, που ένα βίντεο-κλιπ με μουσική ραπ σχετικά με το Μεγάλο Επιταχυντή, το οποίο δημιούργησε Αμερικανίδα φοιτήτρια, έγινε τεράστια επιτυχία στο YouTube.

Κι αν τελικά οι επιστήμονες "παίζουν" με δυνάμεις που τους ξεπερνούν; Αν το πείραμα, άθελά τους φυσικά, καταλήξει να δημιουργήσει μια μαύρη τρύπα που θα καταπιεί το CERN, τη Γενεύη και -γιατί όχι- όλη τη Γη μας; Αν παραχθούν κβαντικά "παροδοξόνια" και όλη η ύλη της Γης μετατραπεί σε "παράδοξη ύλη"; Μήπως το πείραμα ανοίξει το δρόμο για όντα από κάποιο άλλο σύμπαν να επιτεθούν στον πλανήτη μας μέσα από μια "σκουληκότρυπα" στο χωροχρόνο;

Εδώ και χρόνια έχουν ακουστεί τέτοιοι φόβοι - άλλοτε με επιστημονική χροιά και άλλοτε απλώς συνωμοσιολογική. Τις τελευταίες μέρες το CERN έχει κατακλυστεί από γράμματα και ηλεκτρονικά μηνύματα που εκφράζουν παρόμοιες ανησυχίες (δεν είναι σίγουρα άσχετο ότι το CERN πρωταγωνιστούσε αρνητικά στο συνωμοσιολογικό μπεστ-σέλερ "Ιλουμινάτοι" του Νταν Μπράουν).

Οι σκεπτικιστές (με επικεφαλής την ομάδα πολιτών και επιστημόνων LCH Kritiks από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία) έφθασαν μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προσπαθώντας -μέχρι στιγμής ανεπιτυχώς- να σταματήσουν το πείραμα, υποστηρίζοντας ότι σε μια περίοδο τεσσάρων ετών οι μαύρες τρύπες λόγω του πειράματος θα αυξηθούν εκθετικά και θα "καταβροχθίσουν" τον πλανήτη εκ των έσω.

Το CERN, για μια ακόμη φορά (μετά την αρχική έκθεση ασφαλείας, που το 2003 έδωσε το "πράσινο φως" για να αρχίσει η κατασκευή του Επιταχυντή), φρόντισε να δώσει προ ημερών στη δημοσιότητα τη νέα έκθεση ασφαλείας δικών του επιστημόνων και συναδέλφων τους από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, που απορρίπτει τις παραπάνω "τρομοκρατικές" εκδοχές, τονίζοντας ότι "ο Επιταχυντής είναι ασφαλής" και ότι "οι εικασίες περί κινδύνων είναι σκέτη μυθοπλασία". Σύμφωνα με την έκθεση του CERN, "η φύση έχει ήδη πραγματοποιήσει το ισοδύναμο εκατοντάδων χιλιάδων πειραμάτων στη Γη - και ο πλανήτης μας υπάρχει ακόμα".

Από την άλλη, η αναφορά αξιολόγησης ασφαλείας του πειράματος (με την οποία συμφωνεί το Ινστιτούτο Φυσικής του Λονδίνου), διαπίστωσε ότι ακόμα και αν δημιουργηθούν μαύρες τρύπες (κάτι που οι φυσικοί δεν αποκλείουν, αντίθετα προσδοκούν με αγωνία), θα είναι μικροσκοπικές και θα διαλυθούν σχεδόν αμέσως λόγω ανεπαρκούς ενέργειας, ενώ παράλληλα απέκλεισε την πιθανότητα να δημιουργηθούν τα επίφοβα -και υποθετικά- σωματίδια "παραδοξόνια".

Αν δεν πείθεστε, κρατείστε την ανάσα σας, όταν αύριο το πρωί οι πρώτες ακτίνες σωματιδίων θα κάνουν το γύρο του τούνελ του Επιταχυντή. Αν όλα πάνε καλά, οι συγκρούσεις σωματιδίων από αντίθετες κατευθύνσεις θα αρχίσουν τις επόμενες εβδομάδες (αρχικά με χαμηλή ένταση, που σταδιακά θα μεγαλώνει, ώσπου τα συγκρουόμενα πρωτόνια θα αγγίξουν την ταχύτητα του φωτός). Αν, πάλι, τα πράγματα δεν πάνε καλά, ραντεβού κάπου αλλού στο χωροχρόνο...




πηγή!!!