2011-04-09

Café στην Μονμάρτη...



Απόγευμα με ροζ και κοραλί ανταύγειες, σούρουπο γλυκό σαν ώριμο φρούτο καλοκαριού με πλούσιους χυμούς...
Κάτσαμε να τα πούμε απέναντι από το ξενοδοχείο, σε εκείνο το μικρό γωνιακό καφέ που αγαπόυσε πιο πολύ κι απ’ το ίδιο το Παρίσι...
Εμένα μου έφτανε που βρισκόμουν στην Μονμάρτη... βρίσκω το κέντρο του Παρίσιου παραπάνω θορυβώδες και φωτεινό απ’ οτι αντέχουν τα γούστα μου....
Καφές με ακατέργαστη ζάχαρη και κέικ πορτοκαλιού...
Καθώς το ένα τσιγάρο διαδέχονταν το άλλο, βάλθηκαμε να χαζεύουμε την κίνηση στο διπλανό ποδηλατάδικο...κοσμός πολύς, παιδιά, μεγάλοι, κυρίες με καπέλα, ακόμα κι αδέσποτα σταματούσαν να κοιτάξουν...
Σαματάς, γέλια, ήχοι μεταλλικοί, αλυσίδες και ρόδες σε ατέρμονες τροχιές...
Θα θελά κι εγώ ένα ποδήλατο απ’ τον Πιέρ κάποια στιγμή, ίσως όταν κατεφερω να μείνω μόνιμα εδώ... είναι καλός μάστορας...
Απότομη σιωπή, ασυγκράτητη σαν κρότος που διαλύει τα μέσα σου...
Απ’ αυτή που σε τραντάζει σα να τρώς ένα δυνατό κι απρόσμενο χαστούκι.
Δυο ζευγάρια χέρια που ενώθηκαν σφιχτά πάνω στο σιδερένιο τραπεζάκι...
Όχι.... κάθετο και τραχύ σαν κόκκαλο που γδέρνει τον λάρυγγα...
Κάποιες αποφάσεις δεν παίρνονται...
Σε εξαναγκάζει η ζωή σου για να μην τα τινάξες όλα στον αέρα...
Συμφωνήσαμε...
Αυτή θα ήταν η τελευταία φορά.
Από εδώ κι έπειτα όλα θα άλλαζαν....
Τι φρικτό ψέμα θεέ μου!
Κακόγουστο αστείο αλήθεια....
Τα είχαμε δώσει όλα και δεν είχε απομείνει τίποτα...
Ο ένας είχε προσφέρει την ζωή του στον άλλο...
Και μετά δεν έμεινε τίποτα...
Πως να συνεχίσουμε τις ζωές μας έτσι, με ψέμα, με τύψεις, με θυμό, με νεφέλες...
Τα νερά του ποταμού ήταν πολύ βρώμικα σήμερα κι η μυρωδιά τους απαίσια...
Ξέρεις ότι θα σ’ακολουθήσω όπου κι αν πας...
Πέρασες το δρόμο και χάθηκες πίσω απ΄την ξύλινη πόρτα του ξενοδοχείου...
Έμεινα να καπνίσω λίγο ακόμα...
Ένα σφίξιμο στο στέρνο με έκανε να στρέψω το βλέμμα ψηλά...
Επεφτες με μεγάλη ταχύτητα απ’ τον πέμπτο με ακλόνητη κατεύθυνση το τσιμεντένιο κράσπεδο...
Τα μαλλιά σου γιάλιζαν στον κουρασμένο ήλιο του απογεύματος, τα μέλη σου χόρευαν με γρήγορες κινήσεις κάποιον άγριο πυρρίχιο...
Η επόμενη εικόνα κι η τελευταία που είδα ήταν τα λευκά τριαντάφυλλά του ανθοπωλείου να ζωγραφίζονται κόκκινα με πηχτές, πορφυρές πιτσιλιές αίματος...
Με χτυπησε διερχόμενο όχημα καθώς ετρεξα στο μέρος σου...
Τι έμεινε άραγε που δεν τινάχτηκε στον αέρα?
Στο είπα, όπου κι αν πας θα σ΄ακολουθήσω...
Δεν έζησε κανείς μας...
Τελικά το αίμα στα τριαντάφυλλα τινάχτηκε από δύο κατευθύνσεις....

3 comments:

ΤΕΛΧΙΝΙΟΣ said...

Ιωβειος υπομονη

μηπος ειναι η αυτοκαταστροφη μου που αθανατη παραμενει
μηπος ειναι ο σαδιστης θεος που δεν εχεις ακομα προσκινησει
μηπος ειναι μια ακομα στροφη που περασα για ευθεια
μηπος ειναι ακομα μια πορνη που εγω την βλεπω για κυρια

ιωβειος υπομονη το ονομα της
και περιτα τα παραπονα, εδω ο χρονος ποτε του δεν τελειωνει
πηδας και αυτοκτονεις και ξαναβρισκεσαι στην αρχη
να τρεμεις καβαλοντας τα καγκελα στο ιδιο που επεσες μπαλκονι

μηπος ειναι η ομονοια με τα πρεζακια ξαπλομενα
μηπος ειναι ο στιχος μου τεντομενος σαν τσιχλα που πατησες στον δρομο
μηπος ειναι που σηκοσες το ποδι σου γιατι μου ηθελες να περπατησεις
μηπος ειναι η αιτια που ηθελες μα ξεχασες κατι ξανα να με ροτησεις

ιωβειος υπομονη το ονομα της
και περιτα τα κολπα, το ονομα της δεν ξεχναω
ιωβειος υπομονη το ονομα της
κανω ακομα μια προσπαθεια και απο το μπαλκονι της πηδαω

μηπος ειναι ο τρομος που πεταει χορεις φτερα στο δαπεδο του κοσμου
μηπος την λενε και ζωη
μηπος ειναι ο δρομος αυτος που επρεπε να παρω
μηπος αδικα φοβηθηκα οτι ηρθε η ωρα να φρικαρω

ιωβειος υπομονη οπως και αν την λενε θαρρω το χαρισμα της
ιωβειος υπομονη και σαν πληγγη σκαβει την γη σαν να ειναι δικο της σωμα
ιωβειος υπομονη κατι να φυτρωσει στο δαπεδο που επεσε περιμενει
ιωβειος υπομονη σαν σπορος που δεν ποτιστικε ποτε βγαζω φυλλα μου λεει σακατεμενη

ΤΕΛΧΙΝΙΟΣ said...

einai ekseretiko re gamoto....
apo ta kalitera pou exeis grapsei....
me kanei na pw oti grafeis kalitera apo mena....
alla gia na mhn to pareis pano sou, tha pw oti einai apo auta pou mou aresoun....
xe xe xe
are selhnh, ti paidi eisai esy ????

Σελήνη said...

ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
"...μηπος ειναι ο σαδιστης θεος που δεν εχεις ακομα προσκινησει
μηπος ειναι μια ακομα στροφη που περασα για ευθεια..." εξαιρετικό! :)

βάλε φωτιά σ" ό,τι σε καίει, σ" ό,τι σου τρώει την ψυχή...

βάλε φωτιά σ" ό,τι σε καίει, σ" ό,τι σου τρώει την ψυχή...
set fire in whatever burns you or ruins your soul....